Κυβερνήσεις εναντίον Internet

Η αντίδραση της κυβέρνησης στο θέμα που προέκυψε με τα blogs ίσως φανεί σε κάποιους ως δείγμα γρήγορων αντανακλαστικών. Δική μου υποψία είναι πως το σχέδιο για τον αυστηρότερο έλεγχο του Internet υπήρχε από καιρό και ήταν απλώς θέμα timing και αφορμής (θυμηθείτε ένα παλιότερο post). Τι καλύτερο από μια ακόμη ταραχή προκεκλημένη απο το "δαιμονικό" internet; Είναι γνωστό άλλωστε πως ο μέσος Έλληνας πολίτης το αντιλαμβάνεται ως ηλεκτρονικό υπόκοσμο γεμάτο κακοποιούς, παιδεραστές και (πλέον) συκοφάντες.

Η νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τη λειτουργία των διαδικτυακών υπηρεσιών θα προταθεί εντός του έτους σύμφωνα με την ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Θα περιλαμβάνει τροποποιήσεις στις διατάξεις του ποινικού κώδικα για το απόρρητο των επικοινωνιών καθώς και για ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Θα ήταν υπερβολικό άραγε να μιλήσουμε για παραλληλισμό μεταξύ της υπόθεσης press-gr και της πρόσφατης (προσωρινής) απαγόρευσης του youtube στο Πακιστάν; Σίγουρα οι δύο περιπτώσεις είναι πολύ διαφορετικές, υπάρχει ωστόσο μία σημαντική ομοιότητα. Παρατηρήσαμε τις αντιδράσεις δύο κυβερνήσεων απέναντι στην απειλή που δημιουργεί το Internet σε κάθε μορφή εξουσίας. Ευτυχώς η Ελληνική κυβέρνηση δεν απαγόρεψε την πρόσβαση στο blogspot...

Η αποκεντρωμένη δομή του Internet αποτέλει ένα από τα βασικά προτερήματα του, καθώς σε περίπτωση βλάβης ενός κόμβου, δεν καταρρέει όλο το σύστημα. Το γεγονός αυτό καθιστά εξαιρετικά δυσκολότερο τον έλεγχο του σε σχέση με τα υπόλοιπα μέσα και οδηγεί τις κυβερνήσεις κάποιων χωρών (Ιράν, Κίνα, κ.α.) σε ακραίες ενέργειες, όπως η πλήρης απαγόρευση της πρόσβασης σε ορισμένα site.

Στην Ελλάδα δεν έχουν παρατηρηθεί τέτοια φαινόμενα, ωστόσο και οι ήπιες μέθοδοι ελέγχου μπορούν να γίνουν εξίσου απειλητικές για τα δικαιώματα και την ελευθερία έκφρασης των χρηστών. Η ανωνυμία οδηγεί ενδεχομένως κάποιους στην ασυδοσία, δεν παυεί να είναι ωστόσο η μοναδική δικλείδα προστασίας του απλού χρήστη απέναντι στους "ισχυρούς".

Πηγές:

Σχέδιο νόμου για τη λειτουργία του Internet προωθεί η κυβέρνηση

Pakistan lifts YouTube ban

List of websites blocked in the People's Republic of China

The Enemies of Reason

Μετά το πρώτο του ντοκιμαντέρ (The Root of All Evil?), ο Richard Dawkins επιστρέφει στο Βρετανικό Channel 4 με το "The Enemies of Reason". Στη δίωρη αυτή εκπομπή εξετάζει ιδέες ενάντιες στη λογική, όπως η επικοινωνία με τους νεκρούς και οι εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας. Μπορείτε να παρακολουθήσετε και τα δύο μέρη παρακάτω.

Μέρος 1ο


Μέρος 2ο

Περί θανάτου του Αρχιεπισκόπου

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, πραγματοποιείται η κηδεία του αρχιεπισκόπου.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες, είμαι βαθύτατα θλιμμένος. Σχεδόν μου έρχεται να κλάψω από τη συγκίνηση. Και αυτό διότι παρατηρώ ότι η υποκρισία, ο μακαρθισμός και ο σκοταδισμός που πρέσβευε ο αρχιεπίσκοπος και οι οπαδοί του, συνεχίζουν απτόητοι να καταστρέφουν αυτήν τη χώρα.

Όχι αγαπητοί, μπορεί να βρίσκω τον θάνατο οποιουδήποτε ώς κάτι απευκταίο, μπορεί να τον λυπήθηκα λίγο για τις δύσκολες ώρες που πέρασε αντιμέτωπος με τον καρκίνο (ξέρω πώς είναι, ευτυχώς όχι από πρώτο χέρι), αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ξαφνικά θα ξεχάσω το παρελθόν του και θα πλέξω ανύπαρκτα (και άδικα) εγκώμια και διθυράμβους για έναν άνθρωπο που ποτέ δεν υποστήριξε την πρόοδο.

Δεν θα πέσω στο επίπεδο των καναλιών και των επίσημων προσώπων, οι οποίοι πέραν των συλληπητηρίων αποδίδουν τιμές και ζωγραφίζουν μια ιστορία που θαρρείς ακούγοντάς την ότι ανήκει σε κάποιο άλλο πρόσωπο. Και τι επίπεδο; Να μερικά παραδείγματα απ' όσα ακούστηκαν από δημοσιογράφους, πολιτικούς και δημόσια πρόσωπα:

• ήταν ένα διαμάντι. Βεβαίως, ένα διαμάντι μπορεί να έχει καμμιά σκονίτσα κατά καιρούς, αλλά παραμένει διαμάντι
• μια πάνδημη κηδεία (αυτό νομίζω το είπε ο πολύδωρας, γνωστός για τις πομπώδεις πλην ανόητες εκφράσεις του - βλ. «Ασσύμετρη απειλή»)
  
• εξετέλεσε την αποστολή του με ανέλπιστο θάρρος και αντοχή
  
• ένας μεγάλος πνευματικός ηγέτης βοηθούσε τους πάντες στην καθημερινότητά τους

... και άλλα πολλά που δεν τα θυμάμαι τώρα. Όχι κύριοι, δεν ήταν διαμάντι. Όσο για την αποστολή του, αν αυτή ήταν η οπισθοδρόμηση και ο σκοταδισμός, δεν ξέρω αν την εξετέλεσε στην εντέλεια, αλλά σίγουρα τα πήγε πολύ καλά. Όσο για το τελευταίο, ε, να μην σχολιάσω, ο Νίκος Δήμου τα είπε καλύτερα από μένα στα επίκαιρά του.

Αλλά το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Είναι οι εκφράσεις των δημοσιογράφων, που σάν εκπαιδευμένοι part-time ιερωμένοι, άλλοι υιοθετούν ένα περίλυπο ύφος, άλλοι μιλούν με μια μικρή δόση ψαλμωδίας στη φωνή τους, και οι πιο "καλλιτέχνες" από αυτούς, συνδυάζουν και τα δύο.


Το μόνο που μένει μετά από αυτό το θέατρο του παραλόγου και την 5ήμερη άδεια των δημοσίων υπαλλήλων (γιατί είστε πολύ κουρασμένοι οι καημένοι και βάζω στοίχημα πως όλοι σας ανεξαιρέτως θλιβήκατε βαθύτατα) είναι να δω

1. την αγιοποίηση του χριστόδουλου
2. την εκλογή του Άνθιμου σε αρχιεπίσκοπο

Ο... θεός (;) να μας φυλάει!

Ένα γράμμα από την κόλαση

Θαυμάστε τις multimedia τακτικές εκφοβισμού των σύγχρονων χριστιανών...



...κι αναρωτηθείτε αν υπερβάλλει ο Richard Dawkins όταν μιλάει για ψυχολογική κακοποίηση ανηλικών.

Γιατί ο θεός δεν είχε ποτέ έδρα σε κάποιο πανεπιστήμιο;

1. Γιατί δεν είχε παρά μόνο μία δημοσίευση.
2. Στα Εβραϊκά.
3. Χωρίς να αναφέρει πηγές.
4. Και δεν δημοσιεύθηκε σε κάποιο αναγνωρισμένο περιοδικό ούτε πέρασε από επιτροπή εξέτασης.
5. Πολλοί αμφιβάλλουν επίσης ότι την έγραψε μόνος του.
6. Μπορεί να έφτιαξε τον κόσμο όπως λένε, αλλά τι έχει κάνει από τότε;
7. Η επιστημονική κοινότητα έχει συναντήσει μεγάλες δυσκολίες προσπαθώντας να αναπαράγει τα αποτελέσματά [των πειραμάτων] του.
8. Δεν έρχονταν ποτέ στην τάξη για μάθημα, απλά έλεγε στους μαθητές του να διαβάσουν απ' το βιβλίο.
9. Απέβαλλε τους πρώτους δύο μαθητές του, με τη δικαιολογία της μάθησης.
10. Παρ' ότι υπήρχαν μόλις 10 προαπαιτούμενα, οι περισσότεροι μαθητές του απέτυχαν στα τεστ του.
11. Οι στιγμές που μπορούσες να τον πετύχεις στο γραφείο ήταν σπάνιες, και ακόμα και τότε συνήθως έπρεπε να ανέβεις σε κάποιο βουνό.

Αυτά και άλλα πολλά στο http://www.as.miami.edu/phi/jokes.htm (συγχωρέστε με προκαταβολικά αν η μετάφραση είναι ατελής)!